kattebelletjes naar huis

Jazeker, een nieuw blogje van 63 graden Noorderbreedte. Voor de menen die nog niet zijn afgehaakt met lezen, wie helpt even mee een goede titel te verzinnen voor mijn blogje.

Deze week begon met wat minder nieuws. Pa en ma hadden besloten dat het toch niet helemaal haalbaar was om het “warme” vertrouwde Nederland te verlaten voor een paar dagen Noorwegen. Ik was al begonnen met het bouwen van de accommodatie voor pa en ma maar dat kun dus gestaakt worden. Vandaar de halve Iglo

iglo

Bij een luxueus verblijf in residence lubben hoort natuurlijk ook een goede maaltijd. Tja, dan komen we toch weer aan bij een terug kerend iets van auteur Lubben. Het katern eten. Daarom kon het duo B&O weer aantreden. Dit maal stond beef wellington op het menu. Het belangrijkste was hiervoor natuurlijk de beef, dus de zoektocht naar een heerlijke ossenhaasje kon beginnen. Aangezien de slagers hier goed verstopt zitten zat er niks anders op om het eens te gaan vragen. Gelukkig is mijn Noorse docente Nederlands dus die moest het Trondheimse geheim van de slagers maar eens gaan onthullen. Gelukkig is mijn knie weer een beetje beter want ik stond gelijk weer met beide benen op de grond. Noorwegen kent het concept slager niet echt. De dichtstbijzijnde slager konden we vinden in Oslo, moah dat maar 6 uur rijden vanaf Trondheim. Dan maar naar een goede supermarkt. Gelukkig konden we een stukje vinden. 500 gram ossenhaas in de diepvries voor omgerekend 23 euro. Dus nu maar hopen dat het smaak niveau net zo hoog ligt als de prijs. Het resultaat mocht er wel zijn. Een heerlijk gerecht uit de keuken van B&O. Zie het foto’tje voor het resultaat.

beef wellington

bordje vol met beef wellington

Verder staat er een leuke roadtrip op de planning. Klaas-Jan en ik willen voordat we over 9 weken al weer naar huis gaan nog van Trondheim -> Lofoten -> Tromso -> Nordkaap -> Narvik -> Trondheim. De schade, maar liefst 3600 kilometers. Zie de link voor de route en afstanden.

http://g.co/maps/y2d6p

De trip stond gepland voor de paasdagen maar omdat de weerverwachtingen er niet zo goed uitzag hebben we besloten de trip uit te stellen tot het beter weer is.

Het weer hier wordt constanter. Het is hier de hele tijd slecht weer. Veel sneeuw met af en toe een straaltje zonneschijn. Op de stukken waar niet geveegd is licht hier denk ik alweer een meter sneeuw. Er staan nu ook wel erg veel sneeuwpoppen in de studentenwijk hier. Iglo’s heb ik hier nog niet gezien op mijn eigen na dan.

Volgende keer wat meer te vertellen denk ik

Het is weer zondag, de ordinaire relax dag dus tijd voor een blogje. Omdat het een relax dag is ga ik niet zo veel schrijven in deze inleiding. Het moet tenslotte wel ontspannend blijven.

Afgelopen week was het weer bedroevend hier. De illusie dat het hier lekker koud is in Noorwegen ben ik inmiddels al armer maar ook het weer is nog steeds wisselvalig. De regen heeft hier de overhand afgewisseld met valse straaltjes zon. Mijn vriend de sneeuw heeft zijn tassen al gepakt dus ik blijf hier met wat slecht weer zitten. De maand april belooft mooier weer dus nu maar hopen dat dat mooie weer mij weer naar mooie plekken toe brengt.

Deze week heb ik ook eindelijk mijn pakketje van het thuisfront mogen ontvangen. Het pakketje deed er 2 weken over maar dan heb ik in ieder geval wel mijn wel begeerde spullen hier. Het verstuur proces verzorgd door PostNL belooft precies wat het zegt. Met hun uitstekende track and tracke methode kun je precies zien waar het pakketje is en de exacte bezorgdatum en tijd wordt inzichtelijk gemaakt. Het pakketje zou vorige week zaterdag aankomen en is uiteindelijk de week erop op een vrijdag aangekomen. Na een paar keer de datum te hebben verschoven werden ze eerlijk bij PostNL en werd de aankomstdatum op onbekend gezet maar, gelukkig wist ik precies waar het pakketje was. Er stond namelijk vermeld “zending is onderweg”. Dat is maar 1700KM waar het pakketje op dat moment kan zijn. Afijn, het pakketje heb ik en ik ben er erg blij mee.

In mijn pakketje zat namelijk het mooie fotoboek van de familie Borgmann waar van ieder familielid een foto in stond met een leuk stukje tekst voor mij. Echt heel leuk en ik ben nu ook blij dat ik hem hier heb. Ook zat er nog wat ander leesvoer in, wat elektronica van mij en wat voedsel. Dus laten we het maar weer even over het eten hebben. Jeeh ik heb een katern in mijn blog namelijk, eten .

In het pakketje zat namelijk wat kruiden wat hier in Noorwegen lastig/niet te verkrijgen is, wat hagelslag, zakje m&m’s en 8 metworsten. De metworsten die de wilde tocht van PostNL hebben overleeft zijn wel een zacht aangekomen doordat ze in het plastic waren verpakt. Dus vandaar mijn geïmproviseerde droogrek.

metworsten droog rek

Wat ik graag had willen zien, was de hond bij de douane. Een hond die getraind is om heel goed te ruiken om drugs op te sporen en dan ruikt hij een pakketje vol metworsten. Wat zou die hond gekwispeld hebben met zijn staartje.

Ondanks dat ik geen paranormale gave heb krijg ik toch het gevoel dat jullie als lezer denken. Waarom in godsnaam acht metworsten. Tja dat is toch de Hollandse mentaliteit he. In het pakketje mocht tot 5KG en tja, dat moet je benutten he maar, als je denkt dat dat typisch Nederlands is dan heb je het mis. De noorderlingen houden ook wel van groot verpakkingen

blokje chocola

Om het vreet katern af te sluiten, alvast een klein vooruit blik op volgende week. Klaas-Jan en ik hebben besloten dat we volgend weekend beef wellington gaan maken. Dat is een heerlijk stuk ossenhaas ingewikkeld in een overheerlijke parmaham met daartussen een heerlijke champignon mengsel en dat allemaal ingewikkeld in bladerdeeg. Ja ja B&O (Herman den Blijker & Jamie Olivier) gaan weer op pad en pakken het rigoureus aan.

beef wellington

Wat ik toch wel mis is de afwas turk. Het afwassen begint steeds minder leuk te worden en ik begin me nu ook te realiseren hoe snel je iets pakt als je een vaatwasser gewend bent. Toch maar eens verdiepen in van die een pans gerechten maar om Klaas-Jan en mij mentaal te ondersteunen hebben we 2 afwas coachen. Onze twee afwasborstels hebben namelijk een naam gekregen. De linker heet smerige Hendrik en de rechter heet natte Ali.

afwas borstel / handmatige turk

Afgelopen week heb ik ook 2 leuke dingen bezocht in Trondheim. Ik ben namelijk na een geweldig zwembad geweest en naar een interessant rock museum. Het zwembad was echt mooi. Ondanks dat het niet al te groot was en niet de coolste glijbanen had was het wel het mooiste zwembad waar ik tot nu ooit ben geweest. Er waren duikplanken tot 10 meter hoog, een glijbaan met een tijd registratie systeem er in (dus je kunt wedstrijden doen en de highscores worden bewaard). Er waren sauna’s en stoombaden. Heerlijke jacuzzi’s waren ook geen uitzondering en als slagroom op het toetje een heerlijke hottub op buiten.  Lekker badderen om het vriespunt op buiten, heerlijk. Maar ondanks dat we het slagroom al op het toetje hebben was er ook nog een kers op het slagroom en dat was het uitzicht. GEWELDIG

uitzicht zwembad

Het museum waar ik heen ben geweest werd georganiseerd door de docent waar ik Noorse lessen van krijg. Het was een modern museum met allemaal interessante technieken. De technieken die gebruikt worden vond ik heel erg interessant maar de museum zelf vond ik niet zo denderend. Het ging allemaal over Noorse artiesten die ik niet ken dus tja. Ik heb het in ieder geval gezien.

Met mijn knie gaat het weer wat minder. Ik heb er niks geks mee gedaan maar toch functioneert dat ding niet optimaal. Heb soms tijdens het lopen behoorlijke pijnsteken en soms gaat het behoorlijk lang goed. Dus maar even weer afwachten en hopelijk belemmert het mij niet in allerlei mooie dingen doen hier.

Nou, laat ik maar eens wat van mij horen. Laat ik beginnen met een feitje. Het weer in Noorwegen is ongeveer net zo wisselvallig als in Nederland. Misschien nog wel meer. De afgelopen dagen heeft het hier veel geregend waardoor het witte magie begint te verdwijnen. Ik ben zelfs tot de ontdekking gekomen dat ik een grasveld voor mijn appartement heb. Ik hoop voor de Noorse gemeenschap dat het geen tuin mensen zijn want, dan hebben ze maar effectief een maand of 2 a 3 om van hun tuintje te genieten. Ik daarentegen zou het een uitkomst vinden, whoooh maar 2 of 3 maanden per jaar te grasmaaien. De natuur is dus niet eerlijk.

Afijn, laat ik mij daar maar eens overheen zetten. Om mij op te vrolijken ga ik het nu eens over het eten hier hebben. Iets waarvan ik altijd kan genieten. Aangezien de opa en oma Borgmann krentenbrood express niet levert hier in Trondheim was ik noodgedwongen zelf een krentenbrood te bakken. Het brood wat uit de mevrouw beha komt (al onze elektrische apparaten hebben namen als merken hier zo heet onze oven dus Beha, de magnetron is van het merk Melissa en de koelkast is Bosch) was een heerlijk brood. Hij is ook in 1x geconsumeerd door Klaas-Jan en mij, het enige verbeterpuntje voor de volgende keer is de hoeveelheid krenten. Ik ben een beetje krenterig geweest met de krenten er in te doen waardoor er niet zoveel krenten in zaten. Maar ondanks dat, toch nog een lekker brood. De volgende keer in ieder geval beter.

Waar ik achteraf spijt van heb is dat ik mijn mooie familie fotoboek niet heb mee genomen. Vlak voordat ik weg ging heeft Nienke mij een fotoboek namens de hele familie aangeboden waar van iedereen een foto instond met een eigen stukje tekst. Ik was bang dat het boek zou beschadigen als ik hem mee zou nemen in de bom volle auto en daarom heb ik hem thuis laten liggen. Achteraf vindt ik het wel heel jammer en had het hier graag willen hebben. Daarom is het thuis front nog even ingeschakeld als dit boek kan worden opgestuurd. Na de prijzen te hebben bekeken wat een pakketje opsturen kost, kwam het Nederlandse instinkt toch weer naar boven. Er mag tot 5 kg in, nou dan moet het pakketje ook vol. Dus wat kruiden wat niet hier te krijgen zijn, wat hagelslag, zakje m&m’s, wat elektronica en verder aanvullen met metworsten. Als het goed is zijn er nu 8 metworsten onderweg naar Trondheim. Wat ben ik blij dat Klaas-Jan geen metworsten lust en om het niet moeilijker voor hem te maken zou ik er ook niet op aandringen om het een keer te proberen.

Ondanks dat dit praktisch nog als een vakantie voelt. Ga ik waarschijnlijk volgende week ergens anders op vakantie. Er staat een roadtrip op het programma naar Bergen. Dat is schijnbaar de mooiste en toeristische stad van Noorwegen. Het is hier ongeveer 10 uurtjes rijden vandaan en we komen ook nog langs de mooiste fjord van Noorwegen namelijk de Naeroyfjord. Nu maar hopen dat we een beetje mooi weer daar hebben. Geruchten gaan dat het in dat gebied ongeveer 364 dagen per jaar regent. Nou met het schrikkeljaar er bij geeft ons dat dus 2 dagen dit jaar. Laten we hopen dat ik geluk heb.

Laat ik er maar weer een einde aan maken. Dank je wel voor het lezen. Aangezien steeds meer mensen skypen. Mijn skype adres is rxr1991 dus als je een keer met me wilt skypen voeg me maar even toe. Tot de volgende keer

Ps voor de oudere garde die mee leest, skypen is bellen op de computer met de mogelijkheid om elkaar te zien.

Druk heb ik het niet maar er zijn hier gewoon veel leuke dingen te doen, vandaar de late blog. Goed, ik zou er niet om heen draaien. Dit wordt een lange blog dus voordat je begint. Neem even een kop thee of koffie want dit wordt een lange zit.

Laat ik eens even beginnen met mijn hiking avontuur. Vorige week heb ik 2x gehiked. Wat is het prachtig om hier door de bergen heen te lopen. De uitzicht is prachtig maar ook de rust om je heen. Je hoort alleen je zelf in de sneeuw ploeteren als je stopt met lopen dan hoor je ook gewoon niks. De natuur verbaast mij steeds hoe mooi de wereld kan zijn.

De eerste keer zijn wij een afgesloten weg omhoog gelopen. De reden waarom die afgesloten was is denk ik omdat de weg stijl was en er een meter sneeuw lag.  Dus de norm is hier denk ik. Als een Volvo er niet meer door heen kan doen ze de weg gewoon dicht. Afijn, een leuke plek om voor ons te hiken

het weggetje omhoog

Onder weg naar boven zagen we ook nog wat andere dingen van moeder natuur en tja, als kind van moeder natuur moet je daar natuurlijk mee spelen. Iets met puberaal gedrag of zoiets.

probeer wat bij te beunen als fotomodel

je kunt ook niet alles in de hand hebben :p

Hoezo een meter sneeuw

Na dat we naar boven waren gelopen kwamen we er achter dat het inderdaad gewoon een weg naar boven was dus wat doe je dan? Juist, “indien mogelijk, omdraaien” dus even de draai cirkel van min pokkeltje ingeschat en dat moest geen probleem zijn voor deze manoeuvre. Dus toen maar even rechts omkeert terug naar beneden.

De volgende dag kon er weer gehiked worden. Dit keer wou ik de bergen beklimmen dus dit keer maar naar een echt hiking gebied gereden. Bymarka (is een berg in Trondheim) ging het slachtoffer worden van meneer Lubben die op erg grote voet leeft (maatje 47 wel te verstaan). Dit avontuur was prachtig. Bovenaan de berg was een panorama punt waar je de hele stad kunt zien plus de kustlijn. Dus je eerste reactie is dan. Snel pak een bbq en een krat bier. Maar dat eerste is lastig mee te nemen en dat tweede is onbetaalbaar. Dus als alternatief maar een foto geknipt zodat als ik terug ben in Nederland het zelfde kan doen maar dan met een foto van het uitzicht. (klik even op de link, hij is te groot om op de website te zetten maar hij is echt prachtig)

http://dl.dropbox.com/u/4628085/blog%203/pano2.jpg

Omhoog lopen is leuk maar naar beneden glijden schijnt ook een leuke hobby te zijn. Dus met een plastic zak holadiee naar beneden.

glijden naar beneden

zo kan het ook

Zo naar beneden is leuk maar schijnbaar is het niet de gebruikelijke manier. Dus om mij aan de normen hier aan te passen heb ik overleg met mijn fysiotherapeut de ski’s maar aan getrokken. Ik ben nu de gelukkige eigenaar van een paar eigen ski’s. Een paar keer huren was net zo duur als kopen dus tja. Dan komt die Hollandse mentaliteit toch weer naar boven. Met begeleidend docent Klaas-Jan Venekamp mijn eerste ski les gehad. Ik ben in staat om met een pizza punt naar beneden te komen en ik kan bochtjes maken. Er gaan geruchten rond dat ik de pizza punt snel onder de knie had om dat het gerelateerd was aan eten maar, in het kader van het onderzoek wil ik daar nog geen uitspraak over doen. Desondanks het ski avontuur zijn mijn knieën nog heel dus dat experiment moeten we nog maar een keer vaker doen.

Nu ik het toch over sporten heb, wil ik het ook nog even hebben over mijn top sport, eten. Ik weet niet omdat het komt omdat ik tijd over heb, het goedkoper is, het gezonder is, lekkerder is of of omdat het kan maar, we maken hier praktisch alles zelf. En dat bevalt prima. Duo B&O is nog niet uit het veld geslagen. Kleine impressie.

lasagne

pizza

lunch

brood

Kortom het gaat hier wel goed. Trouwens ik vind allemaal leuk dat je berichtjes posten op mijn blog (en ook vooral blijven doen) maar ik kan daar niet op reageren. Iets met de instellingen want dan wordt het heel onoverzichtelijk.

Ik geniet nog wel even verder en de volgende blog zou niet zo lang op zich laten wachten.

Zo, de 2^e studieweek zit er weer op. Tijd voor een nieuw blogje. De studie week begon met een dompertje. Maandag was de dag dat ik mijn eerste Noorse les zou krijgen. Vol verwachting met de boeken praktisch al in de hand stond ik dat lokaal te wachten maar, alles wat er kwam geen docent of mede studenten. Of Noorse mensen zijn geweldige ninja’s of er was iets aan de hand. Na wat na gevraagd te hebben bij de receptie bleek dat het Noorse volk geen ninja’s zijn maar, ze waren gewoon op excursie naar het lokale museum.

Dinsdag was de dag die alles goed moest maken. Het was Valentijnsdag dus vol verwachting telkens naar de brievenbus maar alles wat er kwam, geen geheime aanbidder. Gelukkig eindigde ik die avond wel met 2 vrouwen in mijn bed. Wel moet ik er bij vertellen dat er ook nog andere kerels bij waren en dat we pulp fiction aan het kijken waren maar dit soort details maken het verhaal dan weer minder spannend. Dus tot hier de details.

Woensdag had ik een geplande meeting met mijn begeleidend docent. Mijn voortgang had ik al naar hem gemaild dus toen ik daar kwam had hij geen vragen dus na 2 minuten kon de polonaise naar huis worden ingezet want, thuis stond een leuk avontuur te wachten. De aankomende dagen gingen Klaas-Jan en ik incognito als H. den Blijker en J. Olivier. Woensdag stond er eigengemaakte pizza op het menu. Zo ervaren als wij zijn hebben wij een nieuwe pizza soort proberen te maken. We dachten, we pakken de pizza fundamenteel aan. In plaats van het deeg te laten rijzen hebben wij zorgvuldig besloten het deeg direct in de oven te stoppen. Dit resulteert in de gepatenteerde  Wasa knackebrod pizza bodem. De eerste cracker pizza is een feit. Mission accomplished zou je zeggen maar, puur uit formaliteit hebben we daarna het deeg nog wel even laten rijzen wat resulteerde in een normale pizza die normale mensen ook eten.

Donderdag ging het gebeuren. De hele dag fanatiek thuis werken. Wonderbaarlijk heeft dit voornemen goed uitgepakt. Een lekker productief dagje. Aan het eind van de dag toch nog maar even de was gedaan en zelfs tijdens het wachten op de was in de wasmachine en droger de moeite genomen om een schoolboek te lezen. Na de was kon het duo B&O (Blijker en Olivier) met schone kokskleren weer aan de slag. Dit maal stond er zelf gemaakt ravioli op het menu met een heerlijk zalmmootje na. Het gerecht was heerlijk maar een kleine inschattingsfout/laksheidsfout maakte de hoeveelheid vrij weinig dus na deze heerlijke maaltijd toch nog maar wat heerlijke rundertataar gemaakt met paneermeel, een uitje en dat uitgeserveerd op een uitgebalanceerd volkoren broodje met sesamzaadjes met daarop een heerlijk uitje, tomaat, ketchup en mayonaise. Kortom een ordinaire broodje hamburger

Vrijdag, oh my god, de laatste dag voor het weekend. Het busje maar weer gepakt naar school om het kunstje wat we al twee weken volhouden daar weer te doen. Na dat de klok een redelijke ambtenaren tijd had bereikt, twee uur, kon de reis voortgezet worden naar het winkelcentrum om daar een zoutpotje, theedoeken en een ovenschaal te scoren. Dit laatste was nodig om het laatste gerecht van het duo B&O te verwezenlijken. Vanavond was het lasagne avond. Na de heerlijke lasagne was dit tevens het einde van het duo B&O. Het weekend is aantocht en met de geplande feestjes hebben we nu alle energie nodig voor het slapen en uit brakken.

Zoals je dus leest gaat het hier wel goed. De foto’s die ik beloofd had moeten nog maar even wachten. Ben er nog niet aan toe gekomen om ze te sorteren en te bewerken. Ach zo hou ik jullie toch mooi aan het lijntje. Met mij zelf gaat het ook meer dan uitstekend. Ik sta echt perplex hoe het mij hier vergaat. Vooral ook op gezondheids gebied. Normaal gesproken had ik twee a drie keer per week gigantische hoofdpijn en dat getal heb ik hier terug gebracht naar nul. Ik weet niet als het de rust is, weinig cola of de atmosfeer hier maar het bevalt me allemaal wel prima hier. Dit was het dan tot zo ver en tot de volgende keer. Adios amigos

Zo, ook het weekend is aangebroken in het kamertje van dhr. Lubben. Nu ik zo op de deze week terug kijk heb ik eigenlijk een hele lekkere relaxte week gehad. Elke dag heerlijk ontbijten met een leuk uitzicht vanaf de 6^e etage en daarna een paar uurtjes naar school en daarna lekker genieten van het mijn rustige leventje hier in Trondheim.

ontbijt humor (krijg je als altijd vroeg wakker bent)

Ondanks dat de mensen hier ontzettend aardig en behulpzaam zijn heb ik toch een sadistisch trekje ontdekt bij de mensen hier. Ze bieden geweldige faciliteiten aan, echt de meeste zijn hier bovenmaats, neem bijvoorbeeld het internet. Geweldig goed geregeld hier, althans dat dacht ik want, toen ik eindelijk mijn internet hier goed in orde had (draadloos internet) werd ik na een dag al afgesloten. Je krijgt hier een verbinding waar je 10mb/s kan downloaden maar je krijgt een dag limiet van 20GB dus na minder dan een uur downloaden zit je daar al overheen en dan wordt je vrolijk een paar dagen van het internet afgesloten. Ik wil weten welke sadist dit bedacht heeft. Dat moet een directe afstammeling zijn van satan. Deze vent is gewoon ict’rs aan het folteren en hij zou gewoon in de mooie grote Trondheimfjord geflikkerd moeten worden. Ja ik weet het, het is zonde van de natuur maar deze vent zou het ongetwijfeld waard zijn. Desalniettemin andere voorzieningen zijn tot dus ver wel oké zoals de huisvesting, openbaar vervoer en school. We zullen zien welke geheime regels daar van kracht zijn.

Aangezien ik het sociale leven hier nog niet goed heb ontdekt draait de tv hier overuren (wat ben ik blij dat ik mijn oude tv heb mee gebracht) samen met Klaas-Jan worden hier veel films en series versleten. (hierbij dus ook de verklaring van het downloaden) Vandaag hebben we net de pacific achter de kiezen dus de volgende serie kan weer worden aangesneden.

Het eten koken gaat mij hier ook goed af, elke avond even lekker koken en vervolgens even lekker uitbuiken bij een gedownload filmpje of serie om zodoende de gemiddelde bandbreedte toch zo hoog mogelijk te houden. Helaas was gisteren de moed om zelf te koken een beetje weg gezakt en van het laatste beetje moed dat ik had heb ik een onbekende ovenschotel gekocht. Het hele vriesvak lag vol met wat er op de doos lekker uitzag als macaroni met kaas en vis. Eenmaal klaar gemaakt ging spontaan de honger. Dit gerecht en god mag weten hoe het heet, is absoluut geen aanrader. Achteraf snap ik waarom de vriezer er mee vol lag. Niemand hoeft die rotzooi, dus de vriendelijke glimlach van de kassière begin ik nu ook sterk in twijfel te nemen. Ondanks dat en de toch wel dure prijzen in de supermarkt blijft het buikje niet ongevuld dus verhongeren zit er eerst nog even niet in.

De eerste dag in het weekend wordt verspild aan leuke fotootjes knippen in de buurt dus ik ben bang dat ik jullie de volgende keer de mooie schoonheid van Noorwegen mag gaan tentoonstellen. Daarna nog even naar de gratis mini sportschool hier. Ik heb Klaas-Jan de afgelopen keer beloofd regelmatig met hem te gaan trainen. 3x in de week, ja ik weet het waar ben ik aan begonnen dus het geklaag komt in de volgende blog verhalen ongetwijfeld wel weer terug.

De volgende keer kom ik dus met wat fotootjes van de omgeving en dan zou ik ook wat van mijn kamer online zetten. Groeten van uit Noorwegen van de nog baard en hoornloze Lompe Lubben

Na een wilde tocht van 33,5 uur eindelijk aangekomen in het mooie Trondheim. Wat een prachtig gebied, serieus adembenemend. Op dit moment is Noorwegen het mooiste stukje natuur wat ik tot nog toe heb gezien. Het is een zee van wit emaille maar toch zo variërend. De rust wat het land uitstraalt is onbeschrijfbaar. Alles lijkt hier ongedwongen en alle mensen die we onderweg zijn tegengekomen zijn zo vriendelijk. Hier kan Translink (ov-chipkaart meuk) nog geen puntje aan zuigen.

De blacklake express vertrok vrijdag morgen om 02:00 uit het rustige Zwartemeer. Volgeladen kon mister Skoda zijn reis voortzetten naar Trondheim. Na dat de auto de weken er voor een geweldige schoonheidsbehandeling heeft gehad van +- 900 euro was de auto dan ook top fit. Ik vermoed hem zelfs van doping gebruik maar des al niet te min, hij mocht mee op deze geweldige tocht. Na wat vage weggetjes in Duitsland kon het duo Tom en Tom zijn pijlen dan ook richten op Denemarken.

In Denemarken was het over met de pret. Het weer sloeg om en er moest wat rustiger gereden worden. Ook de ruitenwissers waren niet zo denderend dus moesten we er regelmatig even af om de ruiten weer schoon te maken. Helaas vroor het toen ook al -15 a -20 dus ruiten schoonmaken met water is niet een geweldige optie, maar je wilt graag verder rijden dus inmiddels zijn we behendige jongens met geweldige krab skills. Dus laat die muggenbulten in de zomer maar komen. Naar deze dollemans rit waarbij we blij waren dat er een vrachtwagen voor ons reed zodat wij maar de achterlichtjes konden volgen kwamen we rond kwart voor 12 aan in Hirtshals waar we konden inchecken voor de boot.

de veerboot van colorline

Op de boot kon er even bijgekomen worden na de lange rit en dat doe je uiteraard met wat Nederlandse ontspanning, namelijk klaverjassen. De billetjes waren amper afgekoeld van het uren zitten in de auto of we zaten al weer aan een tafeltje te klaverjassen. Lucky basterd Klaas-Jan Venekamp vs. Lompe Lubben. Na 5 potjes heeft de nuchtere Zwartemeerse kijk een einde gemaakt aan het klavertje van de lucky basterd. Whooooh 3-2 was de uitkomst, maar ik hou mijn hart vast voor de komende potjes. Toen was het even tijd om met onze digitale camera’s te spelen op de boot. Even wat leuke foto’s knippen, spelen met de instellingen en even op het dek en toen konden we het zelfde verhaal nog eens even goed aan de binnenkant van onze oogjes bekijken. Na een poosje te hebben geslapen en door een inschattingsfout qua aankomsttijd nog een uurtje bank te hebben gehangen kon de Skoda weer worden aangetrapt. Vol goede moed reden we de boot uit om snel onze weg te vervolgen naar Oslo om daar te genieten van onze wel verdiende rust. Helaas dachten een aantal douane beambtes daar anders over. 2 jongens met een Nederlands kenteken in een vol belanden auto? Daar moeten we meer van weten. Zo wachten jullie maar even een uur op de parkeerplaats hier, dan gaan duo lap en zwans even wat gehakballen eten of zo en daarna kijken we wel even wat we verder doen. Toen we dan ook eindelijk in de hangar mochten schrokken ze zich dood hoeveel bagage we bij ons hadden. Dus omdat ze absoluut geen zin hadden om alle spullen uit de auto te halen mochten we wat vragen beantwoorden en besnuffeld worden door een hond en daarna weer door rijden. Dus iets wat in 5 minuten had gekund maken zijn 65 minuten van. Iets met ambtenaren of zo.

Afijn, snel nog even getankt, ruitenwissers vervangen en de ruiterwisservloeistof bijgevuld en daarna lekker doorgereden naar Oslo. Duo Tom en Tom wist een aantal hotels niet te vinden in Oslo maar door hun sterke doorzettingsvermogen hebben we toch nog een hotel kunnen vinden. Het Scandic hotel. Niet het goedkoopste hotel maar wel een warm welkom na 19,5 uur reizen. We hadden een lekkere luxe kamer. Vloerverwarming in de douche, een bad, lekkere bedden, gratis internet en een garage tot onze beschikking.  Gauw nog even in bad en daarna lekker naar bed om ons klaar te maken voor de volgende dag.

De volgende dag wordt je wakker midden in het centrum van Oslo. De planning was om direct door te rijden maar tja, zeg nu zelf. Hoe vaak ben je in Noorwegen? Dus met de camera op zak nog even door Oslo lopen, wat drinken gekocht voor onderweg en mijn eerste Noorse kronen gepind en toen maar weer terug richting de auto om de reis voort te zetten.

mijn eerste Noorse centjes

In Lillehamer nog even getankt en toen heb ik voor het stuur over gegeven aan KJ, na 22,5 uur hebben gereisd (inclusief boot) legde ik mijn lot in de handen van de look a like van Terrence Hill. Gelukkig heb ik een goede keuze gemaakt aangezien KJ een rustige chauffeur is en we een uur later op hele slechte gladde wegen terecht waren gekomen was dit een goede combinatie. Dat vond KJ ook totdat we erachter kwamen dat deze wegen nog 400 km aanhouden. Als je dan weet dat je gemiddeld 40 km/h op deze wegen rijdt zakt je de moed wel even in de schoenen maar de omgeving compenseerde alles. Wat een mooi landschap dat laatste stuk.

Omdat we zo asociaal zwaar beladen waren hadden we een paar keer de sneeuwkettingen nodig hier. 1x omdat we niet de bult opkwamen terwijl dat de enige route was en de andere keer omdat we wat foto’s wouden knippen en toen er ook achter kwamen dat deze helling te stijl was voor de zwaar beladen Skoda. Kj had de sneeuwkettingen er snel onder, ik stond er bij te assisteren en bij te schijnen. Dit zijn dus de redenen waarom ik mijn handschoenen gewoon niet bij de hand heb. Dan kunnen andere mensen die dat wel hebben dit soort bagger klusjes doen :p

Rond een uurtje of 10 kwamen we bij het plaatste Oppdal waar we nog snel even wat boodschapjes konden doen voor de volgende morgen en waar we nog een pizza konden scoren. Rond 11 uur vertrokken we daar weer en rond half 2 kwamen we aan in Trondheim. Nadat we onze sleutel hadden opgehaald die klaar lag in een sleutelkluisje bij de receptie konden we onze kamer bekijken. Alles zag er normaal uit. Typisch een studenten kamer, alles vrij basic maar wel gewoon goed. Het enige wat we nu nog moesten doen was de auto uitpakken. Een klus waar we meer tegen opzagen dan tegen de rit zelf. Als je op de 6^e etage woont en je moet 6x de trappen op en af om al je spullen uit de auto te halen. Nou dan zou je wel graag even moed in willen drinken, maar met de hoge drankprijzen was dat geen optie dus het zwoegen kon beginnen. Om half 4 hadden we dan ook alles binnen en ons bedje op gemaakt dus de eerste nacht in Trondheim kon beginnen.

De volgende morgen eenmaal wakker heb ik mijn huisgenoten ontmoet. Mijn directe buurman is de wel bekende Klaas-Jan. Mijn overbuurman is (ik weet zijn naam niet meer) uit Portugal en schuin tegenover wonen 2 Pakistanen op 1x van 10 m2. Het zijn hele aardige mensen. Heel behulpzaam, willen graag helpen en hebben ons al veel verteld hoe het hier reilt en zeilt. De eerste avond hebben de Pakistanen zelfs voor ons gekookt. Een lokaal gerecht met bonen, behoorlijk pittig sausje en zelf gemaakt brood. Echt geweldig, dus ik denk dat het wel goed komt qua gezelligheid. Er is al veel gelachen met elkaar dus ik dit semester kom ik wel goed door denk ik.

Na het eten hebben we samen met onze huisgenoten nog even gegamed met de PS3. Wat trouwens wel leuk is met het spel Modern Warfare dat hun alle Arabische opschriften kunnen lezen. Er staan dus wel zinnige dingen in het spel. Het internet is hier ook geweldig. Er ligt gewoon glasvezel dus 100 mbit down en 60mbit up. Kijk het plaatje. (plaatje is op wireless, bedraad is iets sneller) Gewoon beter internet als thuis, ik denk dat het op school niet veel beter is. Zo dit was mijn eerste blog. Niet echt een bepaald kattebelletje maar tja, het begin is er in ieder geval wel.